12. ilk dəfə görəndə özümdən asılı olmayaraq güldüm amma sonra fikirləşdim ki, 50-60-cı illərin blues-country-rock tərzində oxuyan musiqiçilərindən çox da fərqli deyil. sadəcə, bunun sözlərini başa düşürük deyə biraz gülməli çıxır. əslində, problem ondadır ki, biz yazımızla danışığımızın fərqini həddən çox gülüş obyektinə çeviririk. amma gülməli, ya da ağlamalı olduğumuz elə problemlərimiz var ki, heç onların varlığını belə dilə gətirmək istəmirik. əsl reallığı görməkdən qaçırıq, bizə bəzəli-boyalı halda təqdim edilmiş hazır komediya obyektlərinə baxıb gülürük və guya qınayıb tənqid edirik.
baxın. indi tv-də komediya adı altında bizə göstərilən materiallar ancaq bir birini təkrarlayan düşük "zarafatlar"dır. bu da onlardan biri kimi təsir bağışladı. o özü də çox güman bunun belə nəticə verəcəyini bilirdi. yoxsa pərviz bülbülə-damla-ifrat oxundan çıxa bilməyən bir toplumun bunu alqışlamasını gözləyirdi?